การประเมินสูตรครีมกันแดด

ขอบคุณสำหรับสูตรครีมกันแดดที่คุณให้มาค่ะ นี่คือการประเมินแต่ละสูตร:

สูตรที่ 1

สูตรนี้ดูเหมือนจะเป็นสูตรครีมกันแดดแบบ Physical (กายภาพ) โดยใช้ Titanium Dioxide และ Zinc Oxide เป็นหลักในการป้องกันรังสี UV ส่วนผสมและเปอร์เซ็นต์ที่ระบุรวมกันได้ 100% ซึ่งถูกต้องค่ะ

• ประเภท: ครีมกันแดด Physical (น่าจะเป็นสูตรแบบ Water-in-Oil emulsion)
• ส่วนผสมหลัก: Titanium Dioxide, Zinc Oxide, Polyhydroxystearic acid (สารช่วยกระจายตัว), Dimethicone, Magnesium Sulfate (สารช่วยให้คงตัว), Polyethylene Wax, PMMA Booster, Mild Preserved Eco (สารกันเสีย), น้ำกลั่น
• ความเป็นไปได้ในการทำ: สูตรนี้ดูมีความเป็นไปได้ที่จะใช้เป็นจุดเริ่มต้นในการพัฒนาครีมกันแดด Physical การรวมกันของสารกรองแสง Physical, สารช่วยกระจายตัว (Polyhydroxystearic acid), ซิลิโคน, และสารช่วยให้คงตัว บ่งชี้ว่าเป็นพื้นฐานสูตรที่ใช้งานได้

สูตรที่ 2

สูตรนี้เป็นสูตรครีมกันแดดแบบผสมระหว่าง Physical และ Chemical โดยใช้สารกรองแสงอินทรีย์ (OMC, DHHB, BEMT, Bisoctrizole, Ethylhexyl Triazone) ร่วมกับ Zinc Oxide

• ประเภท: ครีมกันแดดแบบผสม Physical/Chemical (น่าจะเป็นสูตรแบบ Water-in-Oil emulsion)
• ส่วนผสมหลัก: OMC, Zinc Oxide, DHHB, BEMT, Bisoctrizole, Ethylhexyl Triazone (สารกรองแสง UV), LipidSoft Dry II (สารเพิ่มความนุ่มลื่น/ตัวทำละลาย), PMMA, Polyethylene Wax, PEG-30 Dipolyhydroxystearate (สารอิมัลซิไฟเออร์), Magnesium Sulfate (สารช่วยให้คงตัว), Mild Preserved Eco (สารกันเสีย), Ethyl Ferulate (สารต้านอนุมูลอิสระ), น้ำกลั่น
• ความเป็นไปได้ในการทำ: รายชื่อส่วนผสมและบทบาทของส่วนผสมสอดคล้องกับสูตรครีมกันแดดแบบผสม อย่างไรก็ตาม ดิฉันสังเกตว่าเปอร์เซ็นต์ที่ระบุรวมกันได้ 108% (10+8+5+2+5+1.5+15+5+2+3+2+1+0.5+48 = 108) ซึ่งอาจเกิดจากการพิมพ์ผิดในส่วนของเปอร์เซ็นต์น้ำ (48%) หากเปอร์เซ็นต์น้ำเป็น 38% ยอดรวมจะเท่ากับ 100% หากสมมติว่าเปอร์เซ็นต์ได้รับการปรับให้รวมกันได้ 100% สูตรนี้ก็ดูมีความเป็นไปได้ที่จะใช้เป็นจุดเริ่มต้นเช่นกัน การรวมสารกรองแสงหลายชนิดมีเป้าหมายเพื่อให้การป้องกันแบบ Broad-spectrum

ข้อควรพิจารณาทั่วไป

ทั้งสองสูตรดูเหมือนจะถูกออกแบบมาให้เป็นสูตรแบบ Water-in-Oil (W/O) emulsion ซึ่งเป็นประเภทที่นิยมใช้ในครีมกันแดด เนื่องจากมีแนวโน้มที่จะกันน้ำได้ดีและช่วยให้สารกรองแสง UV กระจายตัวได้อย่างคงที่

• ความเชี่ยวชาญในการพัฒนาสูตร: การพัฒนาสูตรครีมกันแดดที่คงที่และมีประสิทธิภาพต้องอาศัยความเชี่ยวชาญ สูตรเหล่านี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น
• การทดสอบความคงตัว: จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องทำการทดสอบความคงตัว (เช่น การทดสอบรอบอุณหภูมิร้อน/เย็น, การปั่นเหวี่ยง) กับผลิตภัณฑ์ที่ได้ เพื่อให้แน่ใจว่าอิมัลชันมีความคงตัวตลอดอายุการเก็บรักษา
• การทดสอบ SPF/PA: เปอร์เซ็นต์ของสารกรองแสง UV ที่ระบุเป็นเพียงค่าเบื้องต้น แต่ค่า SPF (Sun Protection Factor) และ PA (Protection Factor of UVA) ที่แท้จริงสามารถทราบได้จากการทดสอบแบบ In-vivo หรือ In-vitro ตามมาตรฐานที่เกี่ยวข้องเท่านั้น อาจจำเป็นต้องปรับเปอร์เซ็นต์สารกรองแสงหรือส่วนผสมอื่นๆ ในสูตรเพื่อให้ได้ค่า SPF/PA เป้าหมาย
• เนื้อสัมผัสและความรู้สึก: เนื้อสัมผัส ความรู้สึกหลังใช้ และการเกิดคราบขาว (โดยเฉพาะจากสารกรองแสง Physical) จะขึ้นอยู่กับเกรดเฉพาะของส่วนผสมที่ใช้และกระบวนการผลิต อาจจำเป็นต้องปรับปรุงเพื่อให้ได้คุณสมบัติเหล่านี้ตามที่ต้องการ
• การผสมสูตร: โดยทั่วไปไม่แนะนำให้นำผลิตภัณฑ์สำเร็จรูปสองสูตรที่แตกต่างกันมาผสมกัน เนื่องจากอาจทำให้สูตรไม่คงตัวและให้ผลลัพธ์ที่ไม่แน่นอน หากคุณตั้งใจจะสร้างสูตรใหม่โดยนำส่วนประกอบจากทั้งสองสูตรมาใช้ จำเป็นต้องมีการพัฒนาสูตรใหม่และทดสอบอย่างรอบคอบ

สรุปแล้ว ทั้งสองสูตรดูเหมือนจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีสำหรับการพัฒนาครีมกันแดด โดยมีข้อแม้ว่าปัญหาเรื่องผลรวมเปอร์เซ็นต์ในสูตรที่ 2 เป็นการพิมพ์ผิดและได้รับการแก้ไข อย่างไรก็ตาม การผลิตที่ประสบความสำเร็จต้องอาศัยการพัฒนาสูตร กระบวนการผลิต และการทดสอบที่เข้มงวด.