การป้องกันแสงที่มองเห็นได้ในครีมกันแดดไฮบริด

สำหรับคำถามที่ว่าครีมกันแดดไฮบริดสามารถป้องกันแสงที่มองเห็นได้หรือไม่นั้น เป็นหัวข้อที่มีความซับซ้อนค่ะ

ส่วนประกอบในครีมกันแดดที่เป็น Physical Sunscreen โดยหลักคือ Titanium Dioxide และ Zinc Oxide เป็นส่วนประกอบที่มีศักยภาพในการป้องกันแสงที่มองเห็นได้ อย่างไรก็ตาม ประสิทธิภาพในการป้องกันแสงที่มองเห็นได้นั้นขึ้นอยู่กับขนาดอนุภาคเป็นอย่างมาก:

• ขนาดอนุภาคที่ใหญ่กว่า (เช่นที่พบในครีมกันแดด Physical แบบดั้งเดิมบางชนิด หรือ Titanium Dioxide เกรดสำหรับเมคอัพ เช่น Titanium Dioxide 400nm WaterProof™ (Super Coverage)) โดยทั่วไปจะมีประสิทธิภาพดีกว่าในการป้องกันแสงที่มองเห็นได้ในช่วงความยาวคลื่นยาว แต่ข้อเสียคือมักจะทิ้งคราบขาวบนผิวที่สังเกตเห็นได้ชัด
• ขนาดอนุภาคที่เล็กระดับนาโน (เช่น Titanium Dioxide 15nm Liquid (Gloss) หรือ Zinc Oxide 35nm Liquid) ถูกพัฒนาขึ้นเพื่อป้องกันรังสี UV (UVA และ UVB) และลดคราบขาว แต่จะมีประสิทธิภาพน้อยกว่าในการป้องกันแสงที่มองเห็นได้ในช่วงความยาวคลื่นยาว ผลิตภัณฑ์อย่าง Titanium Dioxide 200nm EasyDisperse™ และ Zinc Oxide 200nm EasyDisperse™ ก็มีเป้าหมายเพื่อลดความขาวเช่นกัน

ครีมกันแดดไฮบริดมีการผสมผสานระหว่างสารกรองรังสี UV แบบ Physical และ Chemical แม้ว่าสารกรองแบบ Physical ในสูตรไฮบริด สามารถ ป้องกันแสงที่มองเห็นได้บางส่วน แต่โดยทั่วไปแล้วจะไม่สามารถป้องกันได้ครอบคลุมทั้งช่วงสเปกตรัม ระดับการป้องกันขึ้นอยู่กับชนิดของสารกรอง Physical ที่ใช้และขนาดอนุภาค

สิ่งสำคัญที่ควรทราบอีกประการคือ ปัจจุบันยังไม่มีวิธีการทดสอบที่เป็นมาตรฐานในการวัดการป้องกันแสงที่มองเห็นได้ในผลิตภัณฑ์กันแดด ดังนั้น การกล่าวอ้างเกี่ยวกับการป้องกันแสงที่มองเห็นได้มักจะอิงตามคุณสมบัติของส่วนประกอบมากกว่ามาตรฐานที่เป็นที่ยอมรับในระดับสากล ซึ่งแตกต่างจากค่า SPF และ PA สำหรับการป้องกันรังสี UV

โดยสรุป ครีมกันแดดไฮบริดที่มีส่วนประกอบของ Physical Blocker เช่น Titanium Dioxide และ Zinc Oxide สามารถให้การป้องกันแสงที่มองเห็นได้บางส่วน แต่ไม่ใช่การป้องกันที่สมบูรณ์ตลอดทั้งสเปกตรัม และระดับการป้องกันจะแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับสูตรและขนาดอนุภาคที่ใช้ค่ะ