ใช้ในงานวิจัยทางชีวเคมีและเภสัชวิทยาเพื่อศึกษาบทบาทของฮิสตามีนในกระบวนการอักเสบ การตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกัน และการทำงานของระบบทางเดินอาหาร โดยเฉพาะในการกระตุ้นตัวรับฮิสตามีนชนิดต่าง ๆ (H1, H2) เพื่อประเมินผลต่อหลอดเลือด กล้ามเนื้อเรียบ และการหลั่งกรดในกระเพาะอาหาร มักใช้ในแบบจำลองสัตว์ทดลองหรือชิ้นเนื้อเยื่อที่มีชีวิตเพื่อจำลองภาวะแพ้หรือการอักเสบ นอกจากนี้ยังใช้ในการพัฒนาและทดสอบฤทธิ์ของยาต้านฮิสตามีน เช่น ยาแก้แพ้หรือยาลดกรด เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพในการยับยั้งผลของฮิสตามีน