ใช้ในงานวิจัยทางเคมีและเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะสารที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น ยาต้านอาการซึมเศร้า ยากล่อมประสาท หรือยาที่ออกฤทธิ์ต่อตัวรับเซโรโทนิน (serotonin receptors) นิยมใช้ในขั้นตอนการพัฒนายาใหม่เพื่อปรับโครงสร้างให้มีประสิทธิภาพและลดผลข้างเคียง นอกจากนี้ยังใช้เป็นมาตรฐานในการวิเคราะห์ในห้องปฏิบัติการ และใช้ศึกษาคุณสมบัติของสารอนุพันธ์พิเพอร์าซีนในด้านต่าง ๆ เช่น ความสามารถในการละลายน้ำ ความเป็นพิษ และการดูดซึมในร่างกาย