ไซโตคาลาซิน เอ มีการนำไปใช้อย่างแพร่หลายในการวิจัยทางชีววิทยา เนื่องจากความสามารถในการยับยั้งการเกิดพอลิเมอร์ของแอกติน ทำให้เป็นเครื่องมือที่มีคุณค่าในการศึกษาการเคลื่อนที่ของเซลล์ ไดนามิกส์ของไซโตสkeletons และการแบ่งเซลล์ มักใช้ในงานทดลองเพื่อรบกวนเครือข่ายแอกติน ช่วยให้ผู้วิจัยสังเกตผลกระทบต่อกระบวนการเซลล์ต่างๆ เช่น cytokinesis การยับย่นของเยื่อหุ้มเซลล์ และการขนส่งภายในเซลล์ นอกจากนี้ ยังนำไปใช้ในงานวิจัยมะเร็งเพื่อศึกษาบทบาทของ cytoskeleton ในการบุกรุกและการแพร่กระจายของเซลล์มะเร็ง การประยุกต์ใช้ยังขยายไปสู่ชีววิทยาการพัฒนา ซึ่งช่วยในการทำความเข้าใจบทบาทของแอกตินในการเกิด morphogenesis และการจัดระเบียบเนื้อเยื่อ