สารเคมีนี้ใช้หลักในการสังเคราะห์อินทรีย์ โดยเฉพาะในการพัฒนาสารประกอบที่มีซิลิกอน ทำหน้าที่เป็นส่วนประกอบหลักในการเตรียมโมเลกุลที่ซับซ้อน รวมถึงพอลิเมอร์และวัสดุที่มีคุณสมบัติทางอิเล็กทรอนิกส์ที่ปรับแต่งได้ การประยุกต์ใช้ขยายไปสู่สาขาวิทยาศาสตร์วัสดุ โดยใช้ในการสร้างสารเคลือบและกาวขั้นสูงที่ต้องการความต้านทานความร้อนและสารเคมีเฉพาะ นอกจากนี้ยังมีบทบาทในการสังเคราะห์ยาและสารเคมีเกษตร ช่วยในการพัฒนาสารออกฤทธิ์ที่มีประสิทธิภาพสูงขึ้น ในงานวิจัย มักใช้ในปฏิกิริยาครอส-คัปพลิงเพื่อสร้างพันธะคาร์บอน-ซิลิกอน ซึ่งมีคุณค่าในการออกแบบวัสดุอินทรีย์ใหม่และตัวเร่งปฏิกิริยา