สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในงานวิจัยและพัฒนายาในด้านเภสัชกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการศึกษาความผิดปกติของระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) มันทำหน้าที่เป็นตัวกลางสำคัญในการสังเคราะห์โมเลกุลชีวภาพต่างๆ ที่มุ่งเป้าไปที่ภาวะทางระบบประสาท เช่น ภาวะซึมเศร้า ความวิตกกังวล และอาการปวดเรื้อรัง คุณสมบัติทางโครงสร้างของมันทำให้เหมาะสมสำหรับการปรับเปลี่ยนระบบสารสื่อประสาท รวมถึงเส้นทางเซโรโทนินและนอร์อิเนฟริน ซึ่งมีความสำคัญในการควบคุมอารมณ์และการรับรู้ความเจ็บปวด นอกจากนี้ ยังมีการสำรวจในการพัฒนายาแก้ปวดและยาต้านซึมเศร้าใหม่ๆ เนื่องจากศักยภาพในการเพิ่มประสิทธิภาพการรักษาในขณะที่ลดผลข้างเคียง นักวิจัยยังศึกษาบทบาทของมันในการปรับปรุงระบบการส่งยา โดยเฉพาะสำหรับการบำบัดที่มุ่งเป้าไปที่ CNS เนื่องจากความสามารถในการผ่านกำแพงเลือด-สมองได้อย่างมีประสิทธิภาพ