สารนี้มีศักยภาพในการใช้เป็นสารตั้งต้นหรือสารกลางในการพัฒนายา โดยเฉพาะในกลุ่มยาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบเอนโดครินและโรคมะเร็ง เนื่องจากโครงสร้างของมันมีความคล้ายคลึงกับสารยับยั้งตัวรับฮอร์โมนบางชนิด โดยเฉพาะตัวรับไทรอยด์ (Thyroid hormone receptor) ซึ่งมีการศึกษาว่าสารอนุพันธ์ของ thiazolidinone และการมีหมู่ไอโอดีนบนวงเบนซีนสามารถช่วยเพิ่มความสามารถในการจับกับเป้าหมายทางชีวภาพได้ นอกจากนี้ โครงสร้างที่มีพันธะคู่แบบ Z (ไซม่า) และหมู่ธิโอคาร์บอกซิล (thioxo) ช่วยเสริมฤทธิ์ทางชีวภาพ เช่น ฤทธิ์ต้านการอักเสบ ต้านจุลชีพ และต้านออกซิเดชัน ทำให้สารนี้น่าสนใจในการวิจัยเพื่อพัฒนายาเฉพาะทาง โดยเฉพาะในงานวิจัยด้านเภสัชเคมีที่ต้องการสารประกอบใหม่ที่มีฤทธิ์จำเพาะและต่ำต้านทานข้างเคียง