ใช้เป็นสารกลางหลักในการสังเคราะห์ยาต้านมาลาเรีย โดยเฉพาะในกระบวนการผลิตยารักษามาลาเรียแบบผสมอาร์ทีมีซินิน (ACTs) มีบทบาทสำคัญในการปรับโครงสร้างอาร์ทีมีซินินเพื่อเพิ่มความเสถียร การดูดซึม หรือประสิทธิภาพต่อเชื้อพลาสโมเดียม เนื่องจากมีปริมาณออกซิเจนน้อยกว่าอาร์ทีมีซินิน จึงช่วยให้นักเคมีสามารถนำกลุ่มฟังก์ชันเฉพาะเจาะจงเข้าไปเพื่อสร้างอนุพันธ์ที่มีประสิทธิภาพสูงกว่า เช่น อาร์เทซูเนตหรืออาร์เทเมเธอร์ นอกจากนี้ยังใช้ในงานวิจัยเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและกิจกรรมในแลคโตนเซสควิเทอร์พีนที่มีคุณสมบัติต้านมาลาเรีย