ไซบีเรียนินถูกใช้หลักๆ ในงานวิจัยสำหรับกิจกรรมทางชีวภาพที่เป็นไปได้ โดยแสดงให้เห็นถึงศักยภาพในฐานะสารต้านจุลินทรีย์ โดยการศึกษาระบุถึงประสิทธิภาพต่อแบคทีเรียแกรมบวกบางชนิด โครงสร้างที่ไม่เหมือนใครทำให้เป็นผู้สมัครสำหรับการตรวจสอบในการพัฒนายาปฏิชีวนะใหม่ โดยเฉพาะในการจัดการกับสายพันธุ์ที่ดื้อยา นอกจากนี้ ไซบีเรียนินยังถูกศึกษาในคุณสมบัติต้านเชื้อรา โดยเฉพาะในการยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อราเฉพาะทาง เนื่องจากมีแหล่งกำเนิดจากธรรมชาติ จึงมีความสนใจในงานศึกษาทางนิเวศวิทยา ช่วยนักวิทยาศาสตร์เข้าใจปฏิสัมพันธ์ของจุลินทรีย์ในสภาพแวดล้อมธรรมชาติ การวิจัยกำลังดำเนินต่อไปเพื่อสำรวจการประยุกต์ใช้ที่เป็นไปได้ในเกษตรกรรมในฐานะสารควบคุมทางชีวภาพต่อเชื้อก่อโรคพืช