ใช้ในงานวิจัยด้านเคมีอินทรีย์เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีโครงสร้างเบนซามายด์ ซึ่งอาจนำไปพัฒนาเป็นสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพ เช่น ยาที่มีเป้าหมายเกี่ยวกับระบบประสาทส่วนกลาง หรือสารต้านจุลชีพ นิยมใช้ในขั้นตอนการสร้างพันธะคาร์บอน-คาร์บอนผ่านปฏิกิริยาเช่น การเติมของนิวคลีโอไฟล์หรือปฏิกิริยาขจัดฮาโลเจน นอกจากนี้ยังใช้ศึกษาพฤติกรรมของหมู่เมธอกซีและหมู่บรอมในปฏิกิริยาเคมีเพื่อควบคุมตำแหน่งของปฏิกิริยา (regioselectivity)