ใช้ในการวิจัยเพื่อวัดระดับการทำลายของกระดูก โดยเฉพาะในงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับโรคกระดูกพรุน ช่วยประเมินอัตราการสลายตัวของคอลลาเจนประเภท I ซึ่งเป็นส่วนประกอบหลักของเนื้อเยื่อกระดูก ค่าที่ได้สามารถบ่งชี้ถึงกิจกรรมของการดูดกลืนกระดูกโดยเซลล์โอสเตโอคลาสต์ นิยมใช้ในห้องปฏิบัติการวิจัยเพื่อติดตามประสิทธิภาพของยาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบกระดูก หรือประเมินภาวะเมตาบอลิซึมของกระดูกในสภาวะต่าง ๆ เช่น หลังหมดประจำเดือน หรือในผู้ป่วยที่ได้รับสเตียรอยด์ระยะยาว