สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในการสังเคราะห์อินทรีย์ โดยเฉพาะในปฏิกิริยาครอส-คัปปลิ้ง เช่น การจับคู่ซูซูกิ-มิยาอูระ ซึ่งเป็นปฏิกิริยาที่ใช้ในการสร้างพันธะคาร์บอน-คาร์บอนระหว่างสารประกอบที่มีหมู่โบรอนกับสารประกอบที่มีหมู่ฮาโลเจน มันทำหน้าที่เป็นสารกลางสำคัญในการสร้างโมเลกุลอินทรีย์ที่ซับซ้อน โดยเฉพาะในการพัฒนาโพลิเมอร์คอนจูเกตและเซมิคอนดักเตอร์อินทรีย์ การประยุกต์ใช้ของมันมีความสำคัญในวิทยาศาสตร์วัสดุสำหรับการสร้างอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เช่น ไดโอดออแกนิกที่ปล่อยแสง (OLEDs), ทรานซิสเตอร์สนามไฟฟ้าแบบอินทรีย์ (OFETs), และเซลล์โฟโตโวลตาอิก นอกจากนี้ยังใช้ในการวิจัยเภสัชกรรมสำหรับการสังเคราะห์สารประกอบที่มีกิจกรรมทางชีวภาพ ความเสถียรและปฏิกิริยาของมันทำให้เป็นเครื่องมือที่มีค่าต่อเคมีสังเคราะห์สมัยใหม่