ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชวิทยาและชีววิทยาโมเลกุลเพื่อติดตามการกระจายตัวและการเปลี่ยนแปลงของริบาเวียรินในร่างกาย โดยเฉพาะในการศึกษาเมแทบอลิซึมของยาในตับและเซลล์ภูมิคุ้มกัน เนื่องจากมีการแทนที่ด้วยคาร์บอนไอโซโทป 13C5 ทำให้สามารถตรวจวัดได้อย่างแม่นยำด้วยเทคนิค เช่น เอ็มเอส (Mass Spectrometry) หรือเอ็นเอ็มอาร์ (NMR) เหมาะสำหรับการศึกษาเชิงปริมาณในระบบชีวภาพ โดยไม่รบกวนกลไกการทำงานของยาต้นฉบับ นิยมใช้ในงานพัฒนายา การประเมินประสิทธิภาพ และความปลอดภัยของริบาเวียรินในรูปแบบต่าง ๆ