ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชวิทยา โดยเฉพาะในการศึกษาฤทธิ์ต้านหัวใจเต้นผิดจังหวะ พบว่ามีผลช่วยปรับจังหวะการเต้นของหัวใจ โดยออกฤทธิ์ผ่านช่องไอออนโพแทสเซียมและโซเดียมในเซลล์กล้ามเนื้อหัวใจ ช่วยยืดระยะเวลารีโพลาไรเซชัน ทำให้หัวใจมีเวลาพักตัวก่อนหดตัวรอบใหม่ จึงมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นยาสำหรับรักษาภาวะหัวใจเต้นเร็วผิดปกติ อย่างไรก็ตามยังอยู่ในขั้นตอนการวิจัยและไม่ได้ใช้ในทางคลินิกทั่วไป