ใช้เป็นหลักในงานวิจัยทางวิทยาศาสตร์เป็นตัวต้านเลือกเฉพาะสำหรับตัวรับอะดรีนาลีนชนิดเบต้า-3 (β3-adrenergic receptor) ช่วยในการศึกษาบทบาทของตัวรับ β3 ในกระบวนการเผาผลาญพลังงาน การสร้างความร้อน (thermogenesis) การทำงานของระบบหัวใจและหลอดเลือด และการควบคุมกระเพาะปัสสาวะ มักใช้ในงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับโรคอ้วน เบาหวาน ภาวะหัวใจ และกระเพาะปัสสาวะทำงานเกินปกติ เนื่องจากสามารถยับยั้งการตอบสนองที่เกิดจาก β3 ในเนื้อเยื่อไขมัน หัวใจ และกล้ามเนื้อเดทรูซอร์ นอกจากนี้ยังใช้ในงานทดสอบเภสัชวิทยาเพื่อจำแนกประเภทตัวรับและเส้นทางการส่งสัญญาณ ไม่ได้ตั้งใจสำหรับการใช้ทางคลินิกหรือบำบัดในมนุษย์