สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักในการวิจัยทางชีวเคมีเพื่อศึกษาผลกระทบของมันต่อเส้นทางในเซลล์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเส้นทางที่เกี่ยวข้องกับไคเนส (kinases) มันแสดงศักยภาพในการยับยั้งกิจกรรมของไคเนสเฉพาะเจาะจง ซึ่งทำให้มีคุณค่าในการศึกษาการเพิ่มจำนวนเซลล์มะเร็งและการเกิดอะพอพโทซิส (apoptosis) นักวิจัยใช้สารนี้เพื่อสำรวจบทบาทในการปรับการควบคุมวัฏจักรเซลล์และศักยภาพในฐานะตัวแทนบำบัดรักษาในสาขามะเร็งวิทยา นอกจากนี้ ยังถูกนำมาใช้ในการศึกษาที่มุ่งเน้นโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท ซึ่งการยับยั้งไคเนสอาจให้ผลป้องกัน การประยุกต์ใช้ขยายไปสู่โปรแกรมค้นพบยาเพื่อพัฒนาการบำบัดแบบกำหนดเป้าหมายสำหรับโรคต่างๆ