ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยา โดยเฉพาะในการพัฒนายาสำหรับระบบประสาทส่วนกลาง (CNS) โครงสร้างของมันช่วยในการสร้างตัวปรับตัวรับแบบเลือกสรร รวมถึงตัวที่เล็งเป้าไปยังตัวรับเซโรโทนินและโดพามีน ใช้กันทั่วไปในการเตรียมสารทดลองสำหรับโรคทางระบบประสาท เช่น ภาวะซึมเศร้า วิตกกังวล และโรคพาร์กินสัน นอกจากนี้ยังใช้ในเคมียาในการสร้างโครงสร้างแบบคิรัล เนื่องจากมีวงแหวนไซโคลเฮกเซนที่เสถียรและความเข้ากันได้ของหมู่ฟังก์ชัน