โอดาพิแพมเป็นตัวกระตุ้นตัวรับโดพามีน D1 แบบเลือกสรรที่ได้รับการศึกษาหลักสำหรับศักยภาพในการรักษาโรคทางจิตเวชและระบบประสาท รวมถึงโรคพาร์กินสันและความบกพร่องทางความรู้ความเข้าใจ มันแสดงให้เห็นถึงความเป็นไปได้ในงานวิจัยสำหรับการจัดการภาวะเช่น โรคจิตเภท โดยเฉพาะอาการลบและอาการทางความรู้ความเข้าใจ ผ่านการเสริมสร้างเส้นทางสัญญาณโดพามีน D1 เนื่องจากความเลือกสรรต่อตัวรับ D1 มันให้แนวทางที่มุ่งเป้าเฉพาะซึ่งอาจปรับปรุงการรับรู้และการทำงานของมอเตอร์โดยมีความเสี่ยงต่ำกว่าต่อผลข้างเคียงนอกพีรามิดเมื่อเทียบกับยาแก้โรคจิตแบบดั้งเดิมที่ยับยั้งตัวรับ D2 มันยังได้รับการสำรวจสำหรับการใช้ในโรคการเสพติดและสารเสพติด เนื่องจากกิจกรรมของตัวรับ D1 สามารถปรับเปลี่ยนพฤติกรรมรางวัลและการแสวงหายา นอกจากนี้ โอดาพิแพมยังถูกใช้เป็นเครื่องมือทางเภสัชวิทยาในงานวิจัยระบบประสาทเพื่อชี้แจงบทบาทของตัวรับ D1 ในกระบวนการรับรู้ การควบคุมอารมณ์ และการควบคุมมอเตอร์ การประยุกต์ใช้ยังคงเป็นการทดลองเป็นหลัก โดยมีการพัฒนาคลินิกที่กำลังดำเนินอยู่