ใช้ในงานวิจัยด้านชีววิทยาและเภสัชวิทยาเพื่อศึกษาบทบาทของเอนไซม์ไซโคลออกซิเจเนส-1 (COX-1) โดยเป็นตัวยับยั้งที่จำเพาะต่อ COX-1 ช่วยให้นักวิจัยแยกความแตกต่างของผลการทำงานระหว่าง COX-1 และ COX-2 ได้อย่างชัดเจน นิยมใช้ในแบบจำลองสัตว์ทดลองเพื่อศึกษาเกี่ยวกับการอักเสบ การแข็งตัวของเลือด และกลไกการปกป้องเยื่อบุกระเพาะอาหาร นอกจากนี้ยังใช้ประเมินศักยภาพของสารใหม่ที่ออกแบบมาเพื่อลดผลข้างเคียงต่อระบบทางเดินอาหารจากยาต้านการอักเสบชนิดไม่ใช่สเตียรอยด์ (NSAIDs)