เอราสตินใช้หลักๆ ในงานวิจัยมะเร็งเนื่องจากสามารถกระตุ้นการตายของเซลล์แบบเฉพาะเจาะจงที่เรียกว่าเฟอร์โรปโตซิส (ferroptosis) โดยทำงานผ่านการยับยั้งระบบ Xc⁻ ซึ่งเป็นตัวขนส่งซิสทีน-กลูตาเมตแบบ antiporter นำไปสู่การลดลงของกลูตาไธโอนและการสะสมของ reactive oxygen species ในลิปิด กลไกนี้มีประสิทธิภาพสูงในการกำจัดเซลล์มะเร็งที่มีการพึ่งพาเหล็กสูงหรือมี mutation ใน oncogene เช่น RAS นักวิจัยใช้เอราสตินเป็นสารตัวอย่าง (tool compound) เพื่อศึกษากลไกทางเดินเฟอร์โรปโตซิสและคัดกรองยาต้านมะเร็งที่ใช้ประโยชน์จาก oxidative stress นอกจากนี้ยังช่วยในการทำความเข้าใจกลไกการดื้อยาในเซลล์มะเร็งและสนับสนุนการพัฒนาการบำบัดที่มุ่งเป้าไปที่จุดอ่อนทางเมแทบอลิซึมในมะเร็ง