สารเคมีนี้ถูกใช้อย่างแพร่หลายในงานไบโอคอนจูเกชันและการติดฉลาก เนื่องจากมีตัวคั่น PEG (โพลีเอทิลีนไกลคอล) ซึ่งช่วยเพิ่มความละลายและลดภูมิคุ้มกัน มันทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมโยงในการพัฒนาแอนติบอดี-ยาต้านมะเร็ง (ADCs) ซึ่งช่วยให้สามารถติดยาพิษกับแอนติบอดีสำหรับการบำบัดมะเร็งแบบกำหนดเป้าหมาย นอกจากนี้ ยังถูกใช้ในการสังเคราะห์เปปไทด์เพื่อปรับแต่งเปปไทด์ ให้มีเสถียรภาพและคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ที่ดีขึ้น กลุ่มกรดคาร์บอกซิลิกช่วยให้สามารถปรับแต่งเพิ่มเติม ทำให้เป็นเครื่องมือที่หลากหลายในการสร้างเซ็นเซอร์ชีวภาพและโปรบวินิจฉัย การประยุกต์ใช้นี้ยังขยายไปถึงการปรับแต่งพื้นผิวของนาโนอนุภาค เพื่อเพิ่มความเข้ากันได้ทางชีวภาพและระยะเวลาการไหลเวียนในงานวิจัยชีวการแพทย์