สารเคมีนี้ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายในสาขาการเชื่อมต่อทางชีวภาพ (bioconjugation) และระบบการส่งยา (drug delivery systems) โดยทำหน้าที่เป็นตัวเชื่อมที่หลากหลายสำหรับการติดตั้งโมเลกุลต่างๆ เช่น เปปไทด์ โปรตีน หรือยา กับกลุ่มฟังก์ชันอื่นๆ หรือพื้นผิว กลุ่ม Boc (tert-butoxycarbonyl) ให้การป้องกันสำหรับอะมีนระหว่างการสังเคราะห์ ในขณะที่ตัวคั่น PEG (polyethylene glycol) ช่วยเพิ่มความละลายและลดภูมิคุ้มกัน กลุ่มกรดคาร์บอกซิลิกที่ปลายอนุญาตให้มีการเชื่อมต่อเพิ่มเติมผ่านการก่อตัวพันธะอะไมด์ ทำให้มีคุณค่ากในการสร้างยาที่กำหนดเป้าหมายหรือสารวินิจฉัย นอกจากนี้ ยังถูกนำมาใช้ในการพัฒนา bioconjugates สำหรับการบำบัดมะเร็ง ซึ่งการกำหนดเป้าหมายที่แม่นยำและการปล่อยยาที่ควบคุมได้เป็นสิ่งสำคัญ ความเสถียรและความยืดหยุ่นของมันยังทำให้เหมาะสมสำหรับการใช้งานในวิทยาศาสตร์วัสดุ โดยเฉพาะในการปรับเปลี่ยนพื้นผิวสำหรับการใช้งานทางการแพทย์ชีวภาพ