สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในการพัฒนาระบบการส่งยาขั้นสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสร้างการบำบัดแบบกำหนดเป้าหมาย โครงสร้างที่เป็นเอกลักษณ์ของมันช่วยให้ทำหน้าที่เป็นโมเลกุลเชื่อมโยง (linker molecule) ที่เชื่อมต่อตัวแทนบำบัดกับพาหะ เช่น นาโนอนุภาคหรือแอนติบอดี ซึ่งช่วยเพิ่มความแม่นยำในการส่งยา ทำให้สารออกฤทธิ์ถึงเซลล์หรือเนื้อเยื่อเฉพาะเจาะจง ลดผลข้างเคียง และเพิ่มประสิทธิภาพการรักษา นอกจากนี้ ยังถูกใช้ในการสังเคราะห์เปปไทด์และโปรตีนที่ซับซ้อน โดยคุณสมบัติของมันช่วยในการคงสภาพและการปรับแต่งหน้าที่ของชีวโมเลกุล การประยุกต์ใช้ยังพบในสาขาการไบโอคอนจูเกชัน (bioconjugation) ซึ่งช่วยในการติดตั้งกลุ่มฟังก์ชันต่างๆ กับชีวโมเลกุลเพื่อวัตถุประสงค์ในการวิจัยและการบำบัด