ใช้เป็นสารตั้งต้นหรือสารกลางในการพัฒนายาที่มีเป้าหมายไปยังระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในงานวิจัยเกี่ยวกับตัวรับ GABA-A ซึ่งเกี่ยวข้องกับอาการชัก ความวิตกกังวล และภาวะนอนไม่หลับ สารนี้แสดงฤทธิ์เป็นโมดูเลเตอร์บวกต่อตัวรับ GABA-A ชนิด α1, α2, α3 หรือ α5 ขึ้นอยู่กับโครงสร้างย่อย ทำให้มีศักยภาพในการพัฒนาเป็นยากดประสาท หรือยานอนหลับที่มีความจำเพาะและผลข้างเคียงน้อยกว่ายาในกลุ่มเบนโซไดอะซีพีน การศึกษาในหลอดทดลองและสัตว์ทดลองแสดงให้เห็นว่ามีฤทธิ์ลดการชักและทำให้สงบ โดยไม่ยับยั้งระบบหายใจอย่างรุนแรง จึงเป็นแนวทางสำคัญในการออกแบบยาใหม่ที่ปลอดภัยและมีประสิทธิภาพมากขึ้น