ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์ยาและสารเคมีเกษตร โดยเฉพาะในการพัฒนาโมเลกุลชีวภาพที่ใช้งานได้ โดยหมู่ไอโอดีนช่วยให้สามารถทำการฟังก์ชันนาไลเซชันเพิ่มเติมผ่านปฏิกิริยาครอส-คัปเปลิง เช่น ปฏิกิริยาซูซูกิหรือเฮ็คคัปเปลิง หมู่เอสเตอร์ช่วยให้แปลงเป็นกรดคาร์บอกซิลิกหรืออะไมด์ได้ง่าย ทำให้มีคุณค่าในเคมียารักษาโรคสำหรับการสร้างโครงสร้างอะโรมาติกที่ซับซ้อน นิยมใช้ในงานวิจัยเพื่อออกแบบสารประกอบที่มีกิจกรรมชีวภาพเฉพาะเจาะจง รวมถึงตัวยับยั้งคินาสที่อาจเป็นไปได้และตัวต้านการอักเสบ