สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในการวิจัยและพัฒนายา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสังเคราะห์ยารักษาใหม่ๆ โครงสร้างของมันที่มีวงแหวนอะเซ็ติดีนและกลุ่มไซโคลโพรพิล ทำให้เป็นบล็อกก่อสร้างที่มีคุณค่าสำหรับการออกแบบโมเลกุลที่มีคุณสมบัติบำบัดที่เป็นไปได้ มักถูกสำรวจในการพัฒนายาปฏิชีวนะ ยาต้านไวรัส และสารออกฤทธิ์ทางชีวภาพอื่นๆ เนื่องจากความสามารถในการโต้ตอบกับเป้าหมายทางชีวภาพ นอกจากนี้ รูปแบบไฮโดรคลอไรด์ของมันช่วยเพิ่มความละลาย ทำให้เหมาะสำหรับการใช้ในกระบวนการทดลองและการปรุงแต่งต่างๆ นักวิจัยยังใช้กรอบเคมีที่เป็นเอกลักษณ์ของมันเพื่อศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) ในโปรแกรมค้นพบยา