ใช้ในงานวิจัยทางเคมีและเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีศักยภาพทางชีวภาพ โดยเฉพาะในกลุ่มสารที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น สารต้านอาการซึมเศร้า หรือสารที่มีผลต่อตัวรับเซโรโทนินและโดพามีน นิยมใช้ในขั้นตอนการพัฒนาโมเลกุลใหม่เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและกิจกรรมทางชีวภาพ (SAR) นอกจากนี้ยังสามารถนำไปปรับใช้ในการสร้างสารกัมมันตรังสีสำหรับงานถ่ายภาพทางการแพทย์ เช่น การถ่ายภาพด้วยโพซิตรอนอิมเมจจิ้ง (PET) เนื่องจากมีหมู่ไอโอดีนที่สามารถแทนที่ด้วยไอโซโทปรังสีได้