ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะสารที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง เช่น ยาต้านอาการซึมเศร้า หรือยาต้านจิตประสาท โครงสร้างที่มีพิเพอราซีนและหมู่เอสเทอร์ทำให้มีศักยภาพในการจับกับตัวรับในสมอง จึงนิยมใช้ในขั้นตอนการพัฒนายาใหม่ นอกจากนี้ยังใช้เป็นสารกลางในปฏิกิริยาเคมีเพื่อสร้างอนุพันธ์ที่มีคุณสมบัติพิเศษสำหรับการศึกษาเชิงโครงสร้าง-กิจกรรม (SAR)