ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบทางเภสัชกรรม โดยเฉพาะในการพัฒนายับยั้งคินาสและยาต้านไวรัส วงแหวนออกซิเตนที่ตึงเครียดของมันช่วยเพิ่มความเสถียรภาพทางเมแทบอลิซึมและความสามารถในการละลายในยาตัวสมัครรับเลือก ใช้กันทั่วไปในเคมียารักษาเพื่อการศึกษาความสัมพันธ์โครงสร้าง-กิจกรรม (SAR) เพื่อเสริมสร้างประสิทธิภาพและคุณสมบัติเภสัชจลนศาสตร์ นอกจากนี้ยังใช้ในการเตรียมอนุพันธ์อะซีติดีนที่ถูกฟังก์ชันนาไลซ์สำหรับการบำบัดแบบกำหนดเป้าหมาย