ใช้ในการวิจัยเพื่อวัดระดับฮอร์โมนเฮปซิดินในตัวอย่างชีวภาพ เช่น พลาสมาหรือซีรัม ซึ่งช่วยในการศึกษาความผิดปกติของการเผาผลาญเหล็กในร่างกาย เช่น โรคโลหิตจางจากการขาดเหล็ก หรือภาวะเก็บเหล็กผิดปกติ เหมาะสำหรับงานวิจัยด้านโลหิตวิทยา ภูมิคุ้มกันวิทยา และโรคเรื้อรังที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบ