ใช้ในการตรวจสอบระดับแอนติบอดีชนิด Immunoglobulin M (IgM) ที่อยู่บนผิวเซลล์ของเซลล์ B ในตัวอย่างชีวภาพ เช่น เลือดหรือพลาสมา โดยเฉพาะในงานวิจัยด้านภูมิคุ้มกันวิทยา เพื่อประเมินการตอบสนองของระบบภูมิคุ้มกันในระยะเริ่มต้นของโรคติดเชื้อ หรือภาวะภูมิคุ้มกันผิดปกติ ช่วยในการศึกษาการพัฒนาของเซลล์ B และการเปลี่ยนแปลงของแอนติบอดีในสภาวะต่าง ๆ นิยมใช้ในห้องปฏิบัติการวิจัยและงานวิเคราะห์ทางคลินิกที่เกี่ยวข้องกับโรคภูมิแพ้ โรคติดเชื้อเฉียบพลัน หรือโรคภูมิคุ้มกันทำลายตนเอง