ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมและชีวเคมีเป็นตัวติดตามหรือตัวทำเครื่องหมายในการศึกษาการดูดซึม การกระจายตัว การเปลี่ยนแปลงทางชีวภาพ และการขับออกของสารประกอบที่มีโครงสร้างคล้ายกัน โดยเฉพาะในระบบชีวภาพ เนื่องจากมีโครงสร้างที่เสถียรและสามารถตรวจวัดได้ง่ายด้วยเทคนิคสเปกโตรสโกปี เช่น เอ็มเอส (MS) หรือเอ็นเอ็มอาร์ (NMR) ช่วยให้ติดตามเส้นทางของสารในร่างกายได้อย่างแม่นยำ โดยไม่รบกวนกระบวนการทางชีวภาพมากนัก เหมาะสำหรับการพัฒนายาและการศึกษาโมเดลการเผาผลาญในสัตว์ทดลอง