S961 ใช้หลักในฐานะตัวยับยั้งแบบเลือกเฉพาะของตัวรับอินซูลิน (IR) ในการวิจัยทางชีวเคมีและเภสัชวิทยา ช่วยให้นักวิทยาศาสตร์สามารถศึกษากลไกการส่งสัญญาณของอินซูลินโดยการยับยั้งกิจกรรมของ IR โดยเฉพาะ โดยไม่ส่งผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อตัวรับ insulin-like growth factor-1 (IGF-1R) ทำให้เป็นเครื่องมือที่มีคุณค่าต่อการวิจัยโรคเบาหวานและมะเร็ง เนื่องจากมีประสิทธิภาพสูงและความเลือกเฉพาะ S961 มักถูกนำไปใช้ทั้งใน vivo และ in vitro เพื่อปรับการเผาผลาญกลูโคสและศึกษาความผิดปกติทางเมแทบอลิซึม นอกจากนี้ยังใช้ในการศึกษาบทบาทของการส่งสัญญาณอินซูลินในการเจริญเติบโตของเซลล์ การเพิ่มจำนวนเซลล์ และการรอดชีวิตของเซลล์ โดยเฉพาะในโมเดลเนื้องอกที่พบการแสดงออกของตัวรับอินซูลินเกินปกติ