สารนี้ถูกพัฒนาขึ้นเป็นตัวยับยั้งเอนไซม์ที่มีศักยภาพในกลุ่มของเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการอักเสบ โดยเฉพาะเอนไซม์ที่มีบทบาทในเส้นทางการส่งสัญญาณของไซโตไคน์ ทำให้มีศักยภาพในการนำไปใช้พัฒนาเป็นยาสำหรับรักษาโรคเรื้อรังที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบ เช่น โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์ และโรคสะเก็ดเงิน รวมถึงมะเร็งบางชนิด

จากการศึกษาในหลอดทดลองและแบบจำลองสัตว์ สารนี้แสดงฤทธิ์ในการลดการผลิตสารก่อการอักเสบ เช่น TNF-α และ IL-6 ซึ่งช่วยลดอาการอักเสบและทำลายเนื้อเยื่อในอวัยวะเป้าหมาย นอกจากนี้ยังมีความเฉพาะเจาะจงสูงต่อเป้าหมายโมเลกุล ทำให้มีโอกาสเกิดผลข้างเคียงต่ำเมื่อเทียบกับยาในกลุ่มเดียวกัน

โครงสร้างของสารนี้สนับสนุนการจับกับตำแหน่ง ATP ในไคเนส ทำให้มีคุณค่าในการค้นคว้ายา นอกจากนี้ยังมีการศึกษาการนำไปใช้ในการรักษาโรคผิวหนัง เนื่องจากความเสถียรและความเลือกเฉพาะในสูตรทา ในด้านการพัฒนายา สารนี้อยู่ในขั้นตอนการวิจัยเบื้องต้น โดยมุ่งเน้นไปที่การปรับปรุงประสิทธิภาพการดูดซึม การกระจายตัวในร่างกาย และความปลอดภัยก่อนจะนำไปสู่การทดลองในมนุษย์