ใช้ในการวิจัยเนื่องจากปฏิกิริยาของมันกับตัวรับอะเซติลโคลีนแบบนิโคตินิก โดยเฉพาะชั้นย่อย α4β2 และ α3β4 ได้รับการศึกษาเพื่อการรักษาการเสพติดนิโคตินเนื่องจากความสามารถในการเลียนแบบและปรับเปลี่ยนผลกระทบของนิโคติน ยังถูกตรวจสอบสำหรับการเสริมสร้างความสามารถทางปัญญาและคุณสมบัติป้องกันเซลล์ประสาทในแบบจำลองของโรคเสื่อมถอยของระบบประสาท เช่น อัลไซเมอร์และพาร์กินสัน ได้รับการสำรวจในฐานะยากระตุ้นการหายใจในกรณีการหายใจอ่อนแอ แม้ว่าการใช้ này จะเป็นประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่ ไม่ได้รับการอนุมัติสำหรับการใช้ทางคลินิกในประเทศส่วนใหญ่และจำกัดอยู่ที่การตั้งค่าทดลองและห้องปฏิบัติการเป็นหลัก