ใช้ในงานวิจัยทางชีววิทยาโมเลกุล โดยเฉพาะในการถอดรหัสลำดับดีเอ็นเอ (DNA sequencing) เนื่องจากมีโครงสร้างที่คล้ายกับดีออกซีอะดีโนซีน (deoxyadenosine) แต่ทนต่อการตัดของเอนไซม์บางชนิด ทำให้เหมาะสำหรับการควบคุมการสังเคราะห์ดีเอ็นเอในห้องปฏิบัติการ นิยมใช้ร่วมกับเทคนิคการถอดรหัสแบบโซนนาร์ (Sanger sequencing) เพื่อเพิ่มความแม่นยำในการอ่านลำดับเบส โดยเฉพาะในบริเวณที่มีโครงสร้างดีเอ็นเอซับซ้อน เช่น พื้นที่ที่มีการจับคู่เบสแบบ GC สูง นอกจากนี้ยังช่วยลดการเกิดแถบผิดพลาด (compression bands) ในการอิเล็กโทรโฟรีซิส ทำให้ผลลัพธ์การถอดรหัสชัดเจนขึ้น