1-(3-คลอโรฟีนิล)-8-ฟีนิลแนฟทาลีน เป็นสารเคมีที่ใช้หลักในสาขาอิเล็กทรอนิกส์อินทรีย์เนื่องจากคุณสมบัติทางโฟโตฟิสิกส์ที่เป็นเอกลักษณ์ มักใช้เป็นส่วนประกอบหลักในการพัฒนาไดโอดแสงสว่างอินทรีย์ (OLEDs) ซึ่งช่วยในการแสงสว่างที่มีประสิทธิภาพและการปรับแต่งสี โครงสร้างของมันช่วยเพิ่มการขนส่งประจุ ทำให้เหมาะสำหรับใช้อุปกรณ์โฟโตอิเล็กทรอนิกส์ เช่น จอแสดงผลและระบบไฟส่องสว่าง นอกจากนี้ ยังถูกสำรวจในการสังเคราะห์วัสดุขั้นสูงสำหรับการใช้งานโฟโตโวลตาอิก โดยความเสถียรและลักษณะทางอิเล็กทรอนิกส์ช่วยปรับปรุงประสิทธิภาพของเซลล์แสงอาทิตย์อินทรีย์ การประยุกต์ใช้ขยายไปถึงการวิจัยในอิเล็กทรอนิกส์โมเลกุล ซึ่งทำหน้าที่เป็นบล็อกก่อสร้างสำหรับออกแบบสารประกอบใหม่ที่มีคุณสมบัติทางอิเล็กทรอนิกส์ที่ปรับแต่งได้