ใช้เป็นสารตั้งต้นในการสังเคราะห์สารประกอบที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ โดยเฉพาะในงานวิจัยด้านยาที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบและโรคมะเร็ง โครงสร้างของมันมีศักยภาพในการยับยั้งการทำงานของเอนไซม์บางชนิด เช่น เอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการสร้างไซโคลออกซิเจเนส (COX) และโลพอกซิเจเนส (LOX) ซึ่งมีบทบาทในกระบวนการอักเสบ จึงถูกพิจารณาเป็นโมเลกุลนำ (lead compound) สำหรับพัฒนายาใหม่ นอกจากนี้ยังใช้ในงานวิจัยด้านเคมีเชิงสร้างสรรค์เพื่อปรับเปลี่ยนโครงสร้างให้ได้สารอนุพันธ์ที่มีฤทธิ์เฉพาะทางมากขึ้น