ใช้เป็นสารเคมีหลักในสังเคราะห์อินทรีย์ โดยเฉพาะในการเตรียมอนุพันธ์ฟอสฟินาไมด์ ทำหน้าที่เป็นตัวถ่ายโอนไนโตรเจนในการสังเคราะห์เอมีนและอะไมด์จากฟอสฟีน ใช้กันทั่วไปในการก่อตัวสารประกอบที่มีพันธะ N–P ซึ่งเป็นสารกลางที่มีคุณค่าในเภสัชกรรมและเกษตรเคมี นอกจากนี้ยังใช้ในวัฏจักรการเร่งปฏิกิริยาที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายโอนไนทรีน และในการพัฒนาวัสดุฟังก์ชันนัลที่พันธะ P–N ช่วยเพิ่มความเสถียรทางความร้อนและการออกซิเดชัน มีความสามารถในการทำหน้าที่เป็นสารออกซิไดซ์อ่อน ทำให้เหมาะสำหรับปฏิกิริยาออกซิเดชันแบบเลือกเฉพาะในการประกอบโมเลกุลที่ซับซ้อน