Conoidin A ถูกศึกษาเป็นหลักสำหรับการประยุกต์ใช้ที่เป็นไปได้ในงานวิจัยทางชีววิทยาและการแพทย์ โดยแสดงศักยภาพที่สำคัญในฐานะตัวยับยั้งโปรตีน peroxiredoxin ซึ่งมีบทบาทในการส่งสัญญาณ redox ของเซลล์และการป้องกันสารต้านอนุมูลอิสระ โดยการกำหนดเป้าหมายโปรตีนเหล่านี้ Conoidin A สามารถใช้ในการศึกษากลไกความเครียดออกซิเดชันและผลกระทบต่อหน้าที่ของเซลล์ ทำให้เป็นเครื่องมือที่มีค่าในการทำความเข้าใจโรคที่เกี่ยวข้องกับความเสียหายจากออกซิเดชัน เช่น มะเร็ง โรคเสื่อมถอยของระบบประสาท และภาวะอักเสบ นอกจากนี้ ความสามารถในการปรับเปลี่ยนเส้นทาง redox ยังให้ข้อมูลเชิงลึกในการพัฒนากลยุทธ์การรักษาที่มุ่งควบคุมความเครียดออกซิเดชันในภาวะทางพยาธิวิทยาต่างๆ