สารเคมีนี้ใช้หลักๆ ในด้านการสังเคราะห์อินทรีย์ โดยเฉพาะในการพัฒนากลุ่มปกป้องที่ไวต่อแสง (photolabile protecting groups) มักใช้ในการปกป้องกลุ่มฟังก์ชันระหว่างปฏิกิริยาเคมีที่ซับซ้อน อนุญาตให้เกิดการถอดกลุ่มปกป้องแบบเลือกสรรเมื่อสัมผัสแสง คุณสมบัตินี้ทำให้มีคุณค่าต่อการสังเคราะห์สารที่ละเอียดอ่อน เช่น เพปไทด์และนิวคลีโอไทด์ ซึ่งการปล่อยกลุ่มปกป้องแบบควบคุมนั้นสำคัญยิ่ง นอกจากนี้ยังนำไปใช้ในการเตรียมวัสดุขั้นสูง รวมถึงโพลิเมอร์และสารเคลือบผิว ซึ่งต้องการปฏิกิริยาที่กระตุ้นด้วยแสงสำหรับฟังก์ชันเฉพาะ บทบาทในทางโฟโตเคมียังขยายไปถึงงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับสวิตช์โมเลกุลที่ไวต่อแสงและโพรบ