สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในการวิจัยทางชีวเคมีในฐานะสารยับยั้งที่แรงและเลือกเฉพาะของโปรตีนไคเนส C (PKC) ซึ่งมีคุณค่าอย่างยิ่งในการศึกษาที่มุ่งเข้าใจบทบาทของ PKC ในเส้นทางการส่งสัญญาณของเซลล์ นักวิจัยใช้สารนี้เพื่อตรวจสอบว่า PKC มีอิทธิพลต่อกระบวนการต่างๆ เช่น การเพิ่มจำนวนเซลล์ การแยกตัว และการตายของเซลล์ตามโปรแกรม (apoptosis) นอกจากนี้ ยังถูกนำมาใช้ในการทดลองเพื่อสำรวจผลกระทบที่เป็นไปได้ต่อโรคต่างๆ รวมถึงมะเร็งและโรคหัวใจและหลอดเลือด ซึ่งกิจกรรมของ PKC มักผิดปกติ ความสามารถในการกำหนดเป้าหมาย PKC โดยเฉพาะเจาะจงทำให้เป็นเครื่องมือสำคัญในการชี้แจงกลไกที่ซับซ้อนซึ่งอยู่เบื้องหลังสภาวะเหล่านี้