พิรับักตินถูกใช้หลักๆ เป็นสารควบคุมการเจริญเติบโตของพืช โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะตัวกระตุ้นกรดอับซิสซิก (ABA) ซึ่งเลียนแบบผลกระทบของ ABA ฮอร์โมนพืชธรรมชาติที่เกี่ยวข้องกับการหยุดนิ่งของเมล็ดและการตอบสนองต่อความเครียด หนึ่งในการประยุกต์ใช้หลักคือในงานวิจัยเกษตรเพื่อปรับปรุงความทนทานของพืชต่อภัยแล้งและความเครียดจากสิ่งแวดล้อมอื่นๆ โดยการกระตุ้นตัวรับ ABA พิรับักตินกระตุ้นการปิดของปากใบ ลดการสูญเสียน้ำและเพิ่มความสามารถของพืชในการกักเก็บความชื้น ทำให้เป็นเครื่องมือที่มีคุณค่าในการพัฒนากลยุทธ์สำหรับพืชที่ทนแล้ง นอกจากนี้ยังใช้ในงานศึกษาทดลองในห้องปฏิบัติการเพื่อเข้าใจเส้นทางส่งสัญญาณ ABA และคัดกรองสารประกอบที่สามารถปรับเปลี่ยนการตอบสนองต่อความเครียดของพืช เนื่องจากลักษณะสังเคราะห์และความเสถียร พิรับักตินทำหน้าที่เป็นทางเลือกที่เป็นจริงแทน ABA ในสภาพการทดลอง พิรับักตินยังมีศักยภาพในการใช้เป็นสารช่วยเสริมความต้านทานต่อแล้งในเกษตรกรรม โดยเฉพาะในพืชเศรษฐกิจที่ไวต่อความเครียดจากน้ำ เช่น ข้าว ข้าวสาลี และพืชผักบางชนิด ซึ่งสามารถช่วยลดการใช้น้ำในการเกษตรและเพิ่มผลผลิตในพื้นที่ที่มีทรัพยากรน้ำจำกัด