ใช้ในงานวิจัยด้านชีววิทยาและการแพทย์เป็นตัวบ่งชี้การเกิดออกซิเดทีฟสโตรส (oxidative stress) ในร่างกาย เนื่องจากสารนี้ผลิตขึ้นจากการออกซิเดชันของกรดอะราคิโดนิกโดยไม่ต้องอาศัยเอนไซม์ ทำให้ระดับของมันในเลือดหรือปัสสาวะสามารถสะท้อนถึงความเสียหายของเซลล์จากอนุมูลอิสระได้ นิยมวัดระดับ 8-iso PGE2 ในตัวอย่างชีวภาพ เช่น พลาสมาหรือปัสสาวะ เพื่อประเมินความรุนแรงของโรคที่เกี่ยวข้องกับการอักเสบและออกซิเดทีฟสโตรส เช่น โรคหัวใจ โรคเบาหวาน โรคไตเรื้อรัง และโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง (COPD) นอกจากนี้ยังมีบทบาทในการศึกษาเกี่ยวกับฤทธิ์ของสารต้านอนุมูลอิสระ โดยใช้เป็นบิโอมาร์คเกอร์เพื่อประเมินประสิทธิภาพของสารหรือการรักษาที่มุ่งลดความเครียดจากออกซิเดชันในร่างกาย