สารประกอบนี้ถูกนำมาใช้หลักๆ ในด้านการวิจัยมะเร็ง เนื่องจากบทบาทของมันในฐานะตัวยับยั้งที่แรงต่อปฏิสัมพันธ์โปรตีน-โปรตีนเฉพาะเจาะจง โดยเล็งเป้าไปที่ปฏิสัมพันธ์ menin-MLL ซึ่งมีความสำคัญในการพัฒนาของมะเร็งเม็ดเลือดขาวบางประเภท การรบกวนปฏิสัมพันธ์นี้แสดงศักยภาพในการหยุดยั้งการลุกลามของเซลล์มะเร็งเม็ดเลือดขาว ทำให้เป็นเครื่องมือที่มีคุณค่าในการศึกษากลยุทธ์การรักษาสำหรับมะเร็งเม็ดเลือดขาวที่จัดเรียง MLL ใหม่ การประยุกต์ใช้ของมันขยายไปถึงการศึกษาก่อนคลินิกที่ช่วยในการทำความเข้าใจกลไกโมเลกุลที่อยู่เบื้องหลังมะเร็งและในการพัฒนาการบำบัดมะเร็งแบบกำหนดเป้าหมาย