ใช้ในงานวิจัยด้านเภสัชกรรมเป็นสารตั้งต้นในการพัฒนายาที่ออกฤทธิ์ต่อระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในการศึกษาเกี่ยวกับตัวรับสารสื่อประสาท เช่น ตัวรับนอร์อิพิเนฟรินและโดพามีน พบว่าสารนี้มีศักยภาพในการปรับการทำงานของสมองที่เกี่ยวข้องกับการรับรู้ ความสนใจ และพฤติกรรม จึงถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือทางชีวเคมีในการทดลองในห้องปฏิบัติการเพื่อเข้าใจกลไกของโรคทางจิตเวช เช่น โรคสมาธิสั้นและภาวะซึมเศร้า อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการนำมาใช้ทางการแพทย์โดยตรงและจำกัดอยู่ในระดับการวิจัยเท่านั้น