ใช้ในงานวิจัยเภสัชกรรมเป็นสารกลางที่เป็นไปได้ในการสังเคราะห์สารประกอบชีวภาพ มันถูกสำรวจสำหรับบทบาทในการพัฒนายาที่มุ่งเป้าไปที่ความผิดปกติทางระบบประสาท เนื่องจากโครงสร้างที่คล้ายกับโมเลกุลที่โต้ตอบกับตัวรับในระบบประสาทส่วนกลาง โดยเฉพาะในกลุ่มสารประกอบที่มีโครงสร้างคล้ายไพราซีน นอกจากนี้ ยังถูกตรวจสอบสำหรับคุณสมบัติต้านจุลินทรีย์ แสดงถึงความมีแนวโน้มในการยับยั้งการเจริญเติบโตของสายพันธุ์แบคทีเรียบางชนิด ในด้านวิทยาศาสตร์วัสดุ มันทำหน้าที่เป็นหน่วยย่อยพื้นฐานในการสร้างวัสดุอิเล็กทรอนิกส์อินทรีย์ สนับสนุนการพัฒนาเซมิคอนดักเตอร์และโพลิเมอร์นำไฟฟ้า การประยุกต์ใช้นอกจากนี้ยังขยายไปยังงานวิจัยเกษตรเคมี ที่ซึ่งมันถูกศึกษาเพื่อการใช้ที่เป็นไปได้ในการสร้างยาฆ่าแมลงหรือสารกำจัดวัชพืชใหม่