ใช้เป็นสารตั้งต้นสำคัญในการสังเคราะห์สารประกอบทางเภสัชกรรม โดยเฉพาะในการพัฒนายับยั้งคินาสสำหรับการรักษามะเร็ง โครงสร้างของมันช่วยให้เกิดการจับแบบเลือกสรรในระบบชีวภาพ ทำให้มีคุณค่าในการวิจัยทางเคมียา นิยมใช้ในปฏิกิริยาครอส-คัปพลิงเพื่อนำชิ้นส่วนเบสไพรีดีนเข้าไปในโมเลกุลขนาดใหญ่ นอกจากนี้ยังใช้ในการศึกษาการติดฉลากด้วยรังสีเนื่องจากมีไอโอดีน ซึ่งช่วยให้สามารถนำไปใช้ในการถ่ายภาพและการประยุกต์ใช้ tracer ในการศึกษาการเผาผลาญยา