ใช้ในการตรวจสอบปริมาณฮอร์โมนโปรแลคตินในตัวอย่างชีวภาพ เช่น พลาสมาหรือซีรัม โดยมีความเฉพาะเจาะจงสูงและแม่นยำ เหมาะสำหรับงานวิจัยที่เกี่ยวข้องกับระบบต่อมไร้ท่อ การศึกษาความผิดปกติของฮอร์โมน เช่น ภาวะโปรแลคตินสูง หรือความผิดปกติของการผลิตน้ำนม นอกจากนี้ยังใช้ในการวิจัยด้านสุขภาพจิต การตั้งครรภ์ และภาวะมีบุตรยาก ช่วยให้เข้าใจบทบาทของโปรแลคตินในสภาวะต่าง ๆ ได้อย่างลึกซึ้ง